Marathon Berlijn #2

Daar sta ik dan. Met 2 benen die leeg aanvoelen, een bonkend hart en een kleine aanwezigheid van een beginnende hoofdpijn. En dan knalt het startschot. Een minuut later passeren we de startstreep, rennend tussen duizenden toeschouwers door. De straten zijn gevuld met een vrolijk juichend publiek. Dat geeft zo een boost dat de fysieke ongemakken nu ver achter me liggen. Ik ben het al bijna vergeten en het besef dat er toch kracht aanwezig is, voelt een beetje vreemd aan.

Zoals altijd tijdens een marathon, vliegen de eerste kilometers voorbij. De adrenaline doet mee aan een eigen wedstrijdje en de endorfine doen hun werk waardoor mijn humeur veranderd. Ik heb het gevoel dat het vandaag goed komt met me. De omgeving probeer ik zoveel mogelijk op te nemen, af en toe kom ik een gebouw of park tegen die me vaag bekend voorkomt.

Het is grijzig en regent nu heel zachtjes. Aangenaam is het. Voor de wedstrijd waren we regelmatig bezig het tempo waarop we weg zouden gaan en op welk moment we dat tempo zouden aanscherpen. Dat zijn onderwerpen die de laatste dagen voor zo ’n marathon vaak ter sprake komen. En toch voel je op zo een dag pas wat echt mogelijk is. We besloten om rond de 4:20 te starten alhoewel dat moeilijk te bepalen is tijdens een stadsmarathon. De Garmin van mijn vriend gaf andere tijden aan dan mijn Polar. Drie kilometer verder wordt het verschil gecompenseerd. We beslissen op dat moment dat het veilig is om ervan uit te gaan dat we hard genoeg lopen, onze gevoel geef het ook aan.

Vanaf 15 kilometer gaan we iets meer versnellen. Het is nu droog en de temperatuur is aangenaam. Voor de zekerheid hebben we beiden al een energiegel genomen. Af en toe word er een woord gewisseld tussen Robin en mij, maar niet teveel. We willen zoveel mogelijk energie besparen. Zelfs bij de drankposten wisselen we elkaar af. Of hij neemt twee bekertjes mee, een voor een slokje en een voor verkoeling, of de taak is aan mij. Zodoende proberen we het tempo vast te houden tussen alle andere dorstige atleten.

Op 20 km hadden we het tempo goed te pakken. Voor mij werkt het altijd motiverend als de 1e helft achter me ligt. Ook is het dan het moment dat het duidelijk wordt dat heel veel atleten de eerste helft te snel van start zijn gegaan. Voor mijn gevoel haal ik honderden renners in wat zorgt voor een mentale kick. Ik merk aan mijn vriend dat hij het moeilijk begint te krijgen, maar dat weiger ik te accepteren. Alsjeblieft niet, dacht ik. Als iemand het verdient om een PR te lopen is hij het. Hij is mijn stok achter de deur, degene die altijd het matje ’s avonds klaar legt als ik geen zin hebt in rompstabiliteitsoefeningen. Hij is degene die nog gedisciplineerder met de trainingen en voeding omgaat dan ik. Kom op bid ik, geef niet op.

Helaas moest ik hem op 27km laten gaan. Het was een van onze langzaamste kilometers tijdens deze krachtmeting. Ik besloot om op mijn eigen tempo te gaan lopen, misschien iets te optimistisch. Want de volgende 9 kilometer ligt mijn tempo hoger dan ik van te voren had bedacht, waardoor de 3 kilometer daarna zorgde voor een mentale strijd. Mijn focus ben ik kwijt, het publiek is ergens naar de achtergrond verdwenen en mijn lichaam geef toch echt aan dat het niet eens is met mijn behoefte om te presteren op deze afstand met dit tempo. Ik sjok door, smachtend naar de eindstreep waar er een alcoholvrij biertje op me wacht.

Heel even lukt het me om weer te focussen en liep ik kilometer 40 op 4:04. En dan begin ik aan mijn laatste 2 kilometer hier in Berlijn. Al zeggen mijn gedachten dat het er nog maar 2 zijn (dat is maar 10 minuten, wat zijn 10 minuutjes nou), willen mijn benen werkelijk niet meer. Ze zijn klaar. Een poging om mijn armen in de lucht te gooien op het moment als ik over de magische eindstreep ren, lukt niet helemaal. Ik ben er! Jaaaaa! Het is me gelukt! 3 uur, 5 minuten en 20 seconden geeft mijn klokje aan. Geweldig, mijn doelstelling heb ik gehaald! Onwijs veel emoties stromen er allemaal op dat moment door mijn lichaam. Tevredenheid, gevoel van trots zijn, gelukzaligheid, dankbaarheid, bewondering en hoop.

Vol hoop stond ik net na de finish op mijn 2 hardloopmaatjes te wachten. Wensend dat ook zij tevreden zijn als ze de eindstreep passeren. Als eerste kwam Richard over de finish, helemaal blij met zijn tijd en het feit dat hij lekker heeft gelopen. Enkele minuten later komt Robin binnen. Niet helemaal tevreden met wat hij vandaag heeft behaald, maar zoals altijd ontzettend blij voor mij en alweer uitkijkend naar de volgende uitdaging.

De marathon van Berlijn was zo prachtig dat mijn vriend en ik hebben besloten om er volgend jaar weer naar toe te gaan. Hopelijk dan met meer hardlopers, atleten van de baan, maar ook enkele van mijn eigen atleten, die ik coach.

Ook was de weg ernaar toe heel mooi en verrijkend. Ik zou graag een aantal mensen willen bedanken daarvoor. Sander, dank je wel voor het begeleiden met een schema. Voor al de keren dat je app warm stond, omdat ik alweer met vragen kwam, of wanneer de resultaten binnen stroomden. Mijn dankbaarheid is groot, omdat ik vrij kon zijn in advies vragen en jij het zo graag gaf. Een dikke knuffel voor mijn dochters omdat ze altijd vertrouwen koesteren, hopend dat mama als eerst over de finish komt. Roger, Richard, Robin en alle anderen voor de pittige trainingen op de baan. Kyra voor dat fantastische loopje die ene zaterdagochtend. Wilma, omdat jij zo ontzettend goed kan masseren! Al mijn atleten, jullie zijn onbewust en bewust een inspiratie voor mij. Ik moest telkens weer aan jullie denken onder het hardlopen. Hoe sterk jullie kunnen zijn, hoe motiverend het is om jullie te mogen begeleiden. En een hele grote dankjewel voor mijn lieve, sterke vriend. Jij bent er altijd voor me! In de regen, in de kou, donker, licht, warm, zomer of winter, jij bent er!

 

 

34 thoughts on “Marathon Berlijn #2

  1. Hi, I do think this is an excellent blog. I stumbledupon it 😉 I will revisit once again since i have
    book marked it. Money and freedom is the best way to change, may you be rich and continue to help others.

    My webpage: xe88 (24friends.co.kr)

  2. Hey! I know this is kind of off topic but I was wondering if you knew where I could locate a captcha plugin for my comment form?
    I’m using the same blog platform as yours and I’m having problems finding one?
    Thanks a lot!

    Feel free to surf to my blog – 918kiss original [otomotozlot.pl]

Comments are closed.